سوگند نامه

مرگ آن مزرعه بود....

ولی ای کاش که بر نگشته بودم و قتی آدم میره تو سایت ها مختلف و خبر های عجیب غریب و میبینه واقعا شوک میشه ..

من که با خوندن این خبر ها همش به خودم میگم من کجا زندگی می کنم...نمی دونم واقعا چرا باید بود؟؟

چه مایه نفرت لازم است تا بر این دوزخ نابکاری بشوییم....

اگر نمی توانی فریاد بزنی

پس ناله مکن

سال ها نالیدن به کجا انجامید

روحم را می آزارد تشویش تقویم هایی که سال ها ناشیانه ورق زدم ..

و اکنون خسته و خاموش از هر آغازی می هراسم...

از همراهی تو نیز

...که تن پوش عشق بر بال های نحیف سنگینی می کند

اما خوب می دانم،

بذار با خاطراتی که دارم شرع کنم.

منم مثل اینجانب سمپادی بودم البته چیزی که می خوام بگم ربطی به سمپادی بودن نداره.

شایدم داره و من نمی دونم ...؟؟؟

باید خدمتتون عرض کنم که بنده با تحصن پیوندی دیرینه دارم. از زمانی که وارد راهنمایی شدم تجمعات وتحصنات در زندگانی من جوونه زد. یادمه تو دوره دبیرستان برا جابجا شدن کلاس ها تحصن می کردیم، بزرگتر که شدیم و رفتیم سوم دبیرستان برا تغییر دبیر جبرو احتمال تحضن کردیم، تو دانشگاه دوره لیسانس برای تغییر رئیس دانشگاه 11روز تحصن کردیم و آخر سر هم تو دوره ارشد برا تغییر نتیحه آرا دست به تحصن زدیم که البته این تحصن بر عکس دو تحصن دیگه آروم پیش نرفت...

ولی متاسفانه باید بگم که تو هیچ کدوم از این تحصن ها به نتیجه دلخواه دست نیافتیم... و هیچ کجا حقمون رو به ما ندادن..

علت تحصنات:

راهنمایی:

یادمه سال اولی که وارد سمپاد شدیم، بچه های سال چهارم دبیرستان یه نبیری داشتن به نام آقای صدیق که ایشون زانو درد داشتن.کلاس ها بچه های دبیرستان طبقه بالا بود و ما که کوچمولوتر بودیم طبقه پایین بودیم.همیشه وقتی که آقای صدیق با بچه ها کلاس داشت ما چون سال اولی بودیم و زورشون به ما می رسید، باید اسباب اثاثیه رو کول می کردیم و کوچ می کردیم بالا. ما شکایت می کردیم که چرا اصلا کلاس رو به طور کل عوض نمی کنن تا هم ما و هم اونا راحت تر باشیم... اما مسئولان مدرسه قبول نمی کردن...

ما هم تصمیم به تحصن گرفتیم ...

البته یادم نمی آد که نتیجه چه شد؟؟؟

ما هیج وقت هم نففهمیدیم دلیل نپذیرفتنشون چی بود؟؟؟؟؟؟

دبیرستان:

در مورد دبیر جبر بگم که ایشون یادشون رفته بود که وارد چه مدرسه ای شدن، برای ارائه درس به ما هر مطلبی رو چند بار که تکرار می کردن هیچی، تازه اول هر جلسه هم که میومدن قضیه استدلال استقرایی و چشم آبی های روستا رو برامون تعریف می کردن فک کنم بنده خدا فراموش کرده بودن که جلسه قبلی به طور مفصل در این باره گفتن.وقتی ما اعتراض می کردیم به شیوه تدریس ایشون مدیرمون می گفت ایشون تو فلان محله و فلان دبیرستان سال گذشته 95% قبولی دادن... ؟؟؟

چه استدلال جالبی برای نگهداری یک دبیر....

ما هم یه روز پنج شنبه که جبر داشتیم تصمیم گرفتیم که سر کلاس نریم... واین کارو کردیم و رفتیم پشت کلاس ها تو حیاط نشستیم...و هر په مجبورمون کردن و تهدید که بر گردیم سر کلاس این کار رو نکردیم...خبر این کار ما به اداره کل آموزش پرورش کل رسید با استعفای مدیر مدرسمون اما اون آقایون مدیر بالا با توجه به این نکته که اگه حرف ما رو گوش بدن و ما موفق بشیم پر رو می شیم نه گذاشتن مدیرمون استعفا بده و نه معلممون رو عوض کردن...

البته خدا رو شکر من المپیاد فیزیک مرحله اول قبول شدم و کلاس هایی که می ذاشتن برا مرحله دوم با کلاس جبر تداخل داشت و من تنها تونستم سه جلسه از کلاس رو در خدمت جناب جر واحتمال باشم...

دانشگاه (لیسانس):

تعریف این واقعه به علت طولانی بودن و اتفاقات حاشیه ای  زیادی که در بر دارد به بعد موکول می شود..

دانشگاه (ارشد):

من اصلا در این مورد حرفی نمی زنم فقط می تونید اون چیزایی رو که به چشم خودتون دیدید رو اونوطور که دوس دارید بازسازی کنید...   

باز هم این جرات رو هنوز در خودم نمی بینم که نوشته های خودم رو بذارم تو وبلاگم...

یکی به کمکم بشتابد

لطفا